کار سختی نیست و فکر نکنم توضیح زیادی لازم داشتهباشد. برای فارسی نویسی در محیطی که راست-چین و راست-به-چپ ندارد میتوان از دو سیستم کدنویسی استفاده کرد. اول CSS [که جدیدتر و بهتر است] و بعداً اگر نشد از سیاساس استفاده کرد از خود دستورهای HTML میشود استفاده کرد. اجازه بدید توضیحات لازم رو هم بنویسیم محض یادگاری:
راست چین و چپ چین:
اگر متون از سمت راست پاراگراف تنظیم بشوند یعنی سمت راست ستون کاملاً در یک خط عمودی باشند و ترازشان از سمت راست پاراگراف باشد این نوع آرایش متون را راست-چین یا Align Right میگویند.
ولی اگر برعکس این و از سمت چپ تراز بشوند میشود چپ-چین یا Align Left.
و یک آرایش وسط=چین هم داریم که از وسط سطر تراز میشود. [معمولاً برای تیترها و پاراگرافهای خیلی کوتاه استفاده میشود]
راست-به-چپ و چپ-به-راست:
جهت نوشتار یک مساله مهم است و باید حتماً در آن دقت کرد. جهت نوشتار عبارت است از اینکه ابتدای سطر کدام طرف است؟ [مثلاً در انگلیسی از سمت چپ شروع به نوشتار میشود ولی در فارسی از سمت راست] برای همین اگر مطب فارسی باشد باید مشخص شود که این متن از راست-به-چپ حرکت کرده و پاراگرافبندی میشود. زیرا اگر مشخص نشود و لای جمله یک کلمهی انگلیسی باشد اون پاراگراف به هم ریخته نمایش داده میشود چون پیشفرض بیشتر نمایش دهندههای متون چپ-به-راست است و این مشکل ایجاد میکند.
روش اول:
حالا ما میخواهیم به وسیلهی سیاساس مشخص کنیم که زبان و نحوهی چینش متون چگونه باشد. پاراگرافها در صفحات با تگ پی <p> نمایش داده میشوند. یعنی باید مشخص کنیم که پاراگرافها در ستون مرکزی صفحه [برای مثال] فارسی هستند و باید -راست-به-چپ باشند و راست-چین ولی برای مثال در سایدبار چپ مطالب ما انگلیسی خواهند بود پس اونجا میتواند طراحی متفاوتی داشتهباشد.
حالا در سطور زیر ما مینویسیم که پاراگراف ستون مرکزی وبلاگ فارسی باشد:
#main p { direction: rtl; text-align: right; }
علامت شارپ [#] در ابتدای سطر نشان دهندهی شروع یک باکس با گزینه آیدی است. یعنی این باکس یک چیز عمدهای است و باکسهای دیگری میتوانند داخل این باکس اصلی قرار بگیرند و قسمتهایی از مشخصات آن را به ارث ببرند. برای مثال اگر شما فونت یا ارتفاع سطور یا چیزهای دیگر رو برای باکس مین مشخص کنید، باکسهایی که داخل آن باشند اتوماتیک این مقادیر را دریافت میکنند.
بعد از علامت شارپ ما اسم باکس اصلی رو مینویسیم که همان main باشد و میتواند هر اسمی باشد، بعد هم تگ P و بعد هم آکولاد باز … [تفسیر این عبارت تا اینجا میشود اینکه یک باکس اصلی داریم به نام main و میخواهیم به پاراگرافهای داخل آن یک مشخصاتی را تعیین بکنیم].
آکولاد باز به معنای شروع دستورات سیاساس است. دایرکشن دستور جهت متن است و بعد از دونقطه مقدارش قرار میگیرد: RTL که مخفف Right To Left است یعنی راست-به-چپ و مقدار عکسش میشود: LTR که لفت تو رایت است و چپ-به-راست.
سیمیکالن به معنای پایان یک دستور و شروع دستور بعدی است. text-align دستور تعیین کننده تراز متن است. و چهار مقدار دارد: راست: Right چپ: Left وسط: Center کشیده: Justify
دوباره سیمیکالن و بعد هم آکولاد بسته به معنی پایان تنظیمات پاراگرافهای باکس مین.
* کشیده یا جاستیفای بستگی به دایرکشن متن دارد یعنی اگر راست-چین باشد از راست و بالعکس از چپ.
حالا هر تگ پی که در باکس مین صفحه قرار بگیرد دارای خصوصیات فوق خواهد بود.
<div id="main">
<p> Some Text </p>
روش دوم ولی کلاً در محیط اچتمل میگذرد و برای استفاده در وردپرس-دات-کام میتوان ازش استفاده کرد.
به مثال زیر توجه فرمائید:
<p align="right" dir="rtl">
<font face="tahoma">
any persian text
</font>
</p>
این یعنی اینکه ما به باکسها و مشخصاتشان که در فایلهای سیاساس تعریف شده کاری نداریم و میخواهیم مشخصات هر پاراگراف را موردی تغییر بدهیم. برای همین به داخل هر تگ پی باید جهت متن و ترازش رو اضافه کنیم و در سطر اول رنگ سبز و آبی رو مینویسیم.
تگ پی بسته میشود. [با این علامت <] حالا یک دستور دیگر را باید شروع کنیم برای مشخص کردن فونت نوشتهها، که همان دستور فونت است با ارزش داخلی فیس که مقداری که میتواند به آن اختصاص پیدا بکند نام فونتهایی است که در سیستم وجود دارد. [توجه کنید که در سیستمعاملهای مختلف فونتها متفاوتند و به جز چهار پنجتاشون که مشترک و بینالمللی هستند بقیه ممکن است در سیستم بیننده وجود نداشتهباشد. این فونتها معمولاً تایمز، آریال (یا هلوتیکا) ، تاهوما، کوریر، تریبوچت و… هستند و باید در املای اونها دقت کنید.]
برای فارسی نویسی ما معمولاً تاهوما رو استفاده میکنیم. [شما میتوانید سایز فونت رو هم تغییر بدهید. که میشود:
<font face="tahoma" size="3">
any text
</font>
مقدار فونتها در اچتمل با عدد خالی تعریف میشود مثلا 2 [معادل پوینت 10 در ورد] و به ترتیب بزرگتر میشود ولی در سیاساس میتوان مقادیر سایز فونت را با چند مقیاس مختلف مثل پیکسل یا ئیام یا … مشخص کرد.
بنابراین برای نوشتن یک متن فارسی در سرویسی مثل وردپرسداتکام که اجازه دسترسی به فایلهای سیاساس را نمیدهد [فعلاً] باید از کدهای اچتمل و تخصیص مقدار به خود تگها استفاده کرد. و برای اینکار باید کمی از اچتمل سررشته داشتهباشین. و توصیه من استفاده از کتابهای رایگان www.w3.org است. هم برای سیاساس ورژنهای مختلف و هم برای اچتمل و چیزهای دیگر…
* من برای نوشتن این متون از فرانت پیج 2003 استفاده کردهام [با اینکه در مقایسه با دریمویور آشغال است ولی برای ادیتوری متون وبلاگ عالی است!] و اگر شما برای یک پاراگراف اولیتون مشخصات الیجن و دایرکشن رو تعریف کنید با هر اینتر که میزنید پاراگراف جدید ایجاد شده و مشخصات پیشفرض بهش دادهمیشود. کار سختی نیست.